پُرٍٍه از تلخی قصه ، مملو  از با تو نبودن

دفتر کهنه شعرم هر ورق لبریزٍ از تو

گو نه هام در انتظاربارش یکریز از تو

تازه ام مث قدیم ُ مستم از شراب چشمات

مث این دفتر کهنه منم اون خراب چشمات....

وقتیکه شب سر میرسه 

دلشوره ای مبهم دارم

برای گفتنت هنوز

من یه ترانه کم دارم

وقتی که شب سر میرسه

 میخوام که یاغی تر بشم

تو بارون هق هق و درد

عین  اقاقی ،تر بشم

از حس تو از بغض اون

از جامعه در منجلاب

بنویسم و داد بزنم

آی مردم همیشه خواب

وقتی که شب سر میرسه

زجر نگاه بچه ها

کنار ساندویچیا

خونپاره ای جای غذا

 پیاده رو پر شده از

 جنوبی دعا فروش

سرمای استخون شکن

آدمای خونه بدوش

 شب که میشه نماز من

پرسه توی خیابوناست

زباله گردهای جوون

نشونی از ایران ماست

میسوزم از برق چشات

کودک فقر و فاصله

میدونم این حرفای من

تو این روزا بی حاصله

 خراب واژه ها میشم

در این شب  سرد و نمور

آسفالت خیس  و بغض نو

یه شاعر زنده بگور

_____________________

پی نویس:   
چشات سگ داره زن! بد جور میگیره که نمیشه از فکرت بیرون بیام

وقتی خسته از یه روز بی حاصل همیشگی شالگردنم ُ جلوی دهنم میگیرم و از محل کارم میام بیرون.چند قدم که جلوتر میام تونشستی روی یه پله  کناریکی از خیابونای شلوغ شهر.یه چند تا لیف و دستمال سفره روی چادرت گذاشتی و قدمهای عابرا رو نگاه میکنی و دخترکوچولوت که همسن دخترک منه داره بازیگوشی میکنه . مثل همیشه نیگام میکنی .توی مردمک سیاهت سیاهی رو میشه دید .بهت میاد همسن و سال من باشی  صورتت ولی ده سال پیرتره. اما   نگات داغونم میکنه زن. نگات آتیشم میزنه .نمیدونی مدتهاست عذاب میکشم .واقعا  سهم ما این بود؟. اونهمه وعده و وعید آخرش این شد؟ اونهمه حرفای خوب ؟ عدالت؟ ایثار؟شهادت؟صبر؟ تحریم؟ برداشتن فاصله ها؟ شاه بد توی کتاب تعلیمات مدنی ؟ کاخهایی که کوخ نشین ها را بیشتر کردند؟ جشنهای دو هزار و پانصد ساله؟آدمای بدی که توی عیش و مستی امضای شاهی رو گرفتن و امیر کبیر را توی حموم تیغ کشش کردند؟  جنگ نعمت است؟سیاست و دیانت مون؟ این بود اونهمه حرف و شعار؟ 

ولی هنوز هم میگم چشات سگ داره . من رو گرفته که از فکرت بیرون نمیام

وسط لختی این باغ بعد پاکوبی پاییز

آخرین برگ روشاخه م ، واسه چله خود ننگم




شب اول این زمهریر مبارک رفیق  

وقتی که شاهزاده رویاها با اسب سفیدش به سراغت نمیاد میشه به زورو و تورنادو فکر کرد .

نصایحی در باب سختگیری دختران دم بخت ..تذکره الشوربا ..باب هفتم

با دقت و آرام از بین سنگ قبرها قدم میزنم و سعی میکنم پایم را روی سنگها نگذارم. صدای روضه بد صدایی از دور بگوش میرسد. نوشته های نستعلیق روی قبرهاچشم را نوازش میدهد  ولی تسکینی برای فشار بی رحم بغضم نیست. عکس جوانها نظرم را جلب میکند  کمی مکث میکنم  شعرهای تکراری  روی قبر را میخوانم تا شاید دلیل مرگش را بیابم ولی علامت سوال با گذر از آن پاک میشود .به پوچی میرسم .به بیهودگی انسان .به بی دلیل بودن دنیا به اینکه انسان چگونه تا اخر عمر با نگرانی زندگی میکند و همیشه حسرت و افسوس را با خود به همراه دارد فکر میکنم. دلم را خوش میکنم که حتما جای دیگری برای حساب و کتاب خواهد بود .این خیلی بی عدالتی است . به حرفای خودم هم شک میکنم. نمیدانم آیا خواهد بود یا نه ولی حالم بهتر است. دیگر دلم گرفته نیست .حس خوبی است تنها تر قدم میزنم . گاهی  مینشینم و مینویسم .  تنهایی شیرینی است که  مردگان با من قسمت کرده اند.

پینویس:  وقت قدم زدن در بهشت زهرا به این فکر افتادم که یک عکس مناسب  ندارم و هرچه زودتر باید به فکر باشم. به یکباره فکری به سرم زد باید فردا صبح سری به ثبت احوال بزنم .اگر بنویسند زنده یاد شلم شوربا که همه میخندند به من .یه اسم با کلاس باید انتخاب کنم . ابته باز هم بخندند به قبرت بهتر از اینه که ....به قبرت. نه؟

 چه به روزمان آورده این زمهریر طولانی.  

C2

         H5

                   OH                                   

                                                                                                                      آبان 90

هیچوقت شیمی ایم  خوب نبود .           

دخترک اینک که این نوشته  را میخوانی  شاید دیگر توان به آغوش کشیدنت   و  یادآوری خاطراتمان  را در خود نمییابم  ولی  برای آن که پرستار خوب یک پیرمرد فرتوت باشی مرا در نوشته هایم بشناس در آنوقتی که  از انسان و آزادی  سرشار میشدم  و یا زمانی  که عاشقانه هایم بی پرواتر از روحم  اوج میگرفتند .در آن غروبی که در ترانه هایم   گریستم ،در آن شبگردی هایی که گلایه هایم به گوش هیچ رهگذر ی نرسید ،درآن امیدها و باورها در آن ناامید یها و ناباوری ها ، مرا در آن کهنه  نوشته های دوردست بخوان   دخترک برای تحملم  مرا بشناس که زمانه سنگین خاکستری را به نظاره نشستم  و تحمل کردم و بی وقفه نوشتم.   

_______________________________________________________

من درچشمانت  (همآن مُروای بی بدلیلٍ سیاه) به هزار ویک شب  و شراب رسیده ام  مینوشمت" ترانه " من 

و چهارمین زاد روزت مبارک

با یک "مرا ببخش" زیباتر میشوی،با شکوه و نجیب در گُـــــلخنده ای ساده،با یک آغوش پر از حرفهای ناگفته .با یک نگاه مملو از خاطرات دور.بگو و پر بکش بگو و تازه شو.

چوپان خودم خواهم بود پیش از آنکه پیامبر شما باشم.

از طرف شاعری که نمیخواست دیکتاتور شود

برای تو میمیرم در میان گریز در عراق در بازارچه دلهره و بمب . در لیبی در کویر شمال سیاهی ،در گذر گاه سکوت در مصر برای تو میمیرم .در درعا به وقت گرینویچ برای تو میمیرم .در خاوری نزدیک از دور بودنت بی وقفه میمیرم .بی تو میمیرم در ساحل نمکزار برفی آذر آبادگان .میمیرم برایت در امیر آباد در جیحون .

باورم کن برای تو ای هرزه ترین عشق زمین، برای تو هرجایی، برای تو آزادی. من در قرن بیست و یکم هنوز میمیرم. من در هزاره سوم پیش از میلادت برای تو میمیرم

یادداشتی بر یک عکس...شهریور 90

مرد که گریه نمیکنه پسرم_

و من سالهاست که مردانه گریه میکنم" عزیز "

پانوشت:

به مادر بزرگم عزيز ميگفتم . عزيز بود كه دستانش بوي شكوفه هاي نارنج داشت و نفسش گل محبوبه شب

 قديما يادت مياد كه 

نوجون بوديمٍُ سر خوش؟

من حريص فيلم  ممنوع

تو با جمعي سينماكُش؟

بتاماكس لاي كلاسور

زير نون داغ سنگك

قيافه ت طبيعي باشه

در عبور از شهر چنگك ......

اگه زمان به عقب بر ميگشت آيا دوباره با هماني كه اكنون با او زندگي ميكني ازدواج ميكردي؟ 

نوشتن جواب براي خواننده اين وبلاگ كه ناشناس مينويسدكار ساده اي است ولي در شبكه ممنوعه "كتابصورتFB" چه؟ واقعا  گستاخانه به اين سوال جواب ميدهي؟اين سوال امروز ذهنت را مشغول ميكند تا به ياد بياوري كه آيا واقعا در اين ارتباط دو سويه برتر بوده اي ؟ آيا لياقتت اين زندگي، اين فردو اين ارتباط بوده است؟ لااقل با خودت صادق باش اگر با من پرسشگر صادق نيستي.ببين تا كجا پيش ميروي؟ ببين آيا ميتواني به اين برسي كه من لايق اين زندگي هستم؟ كمي فكر كن بد نيست يك مروري به گذشته به روز آشنايي به در آغوش گرفتنها به با خنده به خانه آمدنها .به كوبيدن در پي يك اشك.به مبارزه با عادتها به هديه ها به قهرها به پس زدنها به خيلي چيزها ميتواني فكر كني؟ فكر كن بد نيست شناخت خود از پرسشهاي چالش برانگيزشروع ميشود .

لینک دانلود

بخشي از ترانه بدادم برس:

....میشه زمین خورد و گریه نکرد
به دادم برس بهترین نا رفیق
هنوزم به دستای تو قانعم
هنوز عاشقم با یه زخم عمیق
تو این روز های سیاه و کسل
دلم خیسه از حس بارون شدن
تورو جون هرکی بهش مومنی
فقط امشبو حرف رفتن نزن

اگر به اوج نميبرم تو را دشنامي بده . تجاوز كن.مرا به دست اين و آن بسپار ...

بگو كه لايق تو نيستم . بگو آشفته ملقمه اي هستم هرجايي ...

ولي بي تفاوت گذر نكن كه من دردهاي كوچك يك ذهن شرقي ام . ناگزير به اين صفحه چكيده ام . تنها لايكم نكن بي انصاف من متنفرم از بيهودگي  

نوشته شده در صفحه وبلاگ در شبكه اجتماعي ممنوعه